از سلام دادن هردو را به آن ترتيب كه [ 1 ] فوت شده بجاآورد ، و بعد از آن از براى هريك دو سجدهء سهو بكند ، امّا لازم نيست كه قصد كند كه دو سجدهء اوّل از جهت خلل اوّل است و دو سجدهء ثانى از براى خلل دوم ، پس اگر در نماز ظهر مثلًا تشهّد اوّل را با يك سجده را از ركعت سوم فراموش كرده باشد ، اوّل تشهد را بجاآورد و نيّت چنين كند كه : تشهّد فراموش شدهء نماز ظهر را بجا مىآورم ادا واجب [ 2 ] تقرّب به خدا و اگر وقت گذشته باشد به جاى ادا قضا [ 3 ] بگويد ، و بعد از آن سجدهء فراموش شده را به‌همين طريق بكند ، و سجده‌هاى سهو را بعد از آن بجاآورد ، و اگر دو سجدهء سهو تشهّد را بردو سجدهء سهو سجده مقدّم دارد بهتر است امّا واجب نيست ، و نيّت چنين كند كه : دو سجدهء سهو از براى سهوى كه در نماز ظهر كرده‌ام بجا مىآورم واجب [ 4 ] تقرّب به خدا ، و ذكر ادا و قضا لازم نيست [ 5 ] . و اگر در نمازى كه به اجاره يا به‌جهت پدر مىكند مثل اين سهو واقع شود نيّت

--> [ 1 ] - اعتبار ترتيب ميان اجزاء منسيّه و ميان سجدهء سهو از براى آنها و همچنين ميان اجزاء منسيّه‌احوط است و قصد وجوب و اداء و قضاء لازم نيست . ( تويسركانى ) [ 2 ] قصد وجوب لازم نيست و همچنين است قصد اداء و قضاء ، بلكه آنچه لازم است قصد آنكه‌اين نيّت را كه بجا مىآورد عوض آنچه از او فوت شده است در نماز . ( خراسانى ) [ 3 ] يعنى اگر مىخواهد قصد اداء و قضاء و قصد وجه كند و إلّاقصد اداء و قضاء و تعرّض قصدوجه لازم نيست ، قصد قربت مطلقه كفايت مىكند . ( دهكردى ) * نيّت اداء و قضاء نكند و اگر در ركعت اخيره بوده باشد اعادهء شهادتين و صلوات و سلام را نمايد اگر سجده فراموش شده ، و اعادهء صلوات و سلام را اگر شهادتين فراموش شده ، و اعادهء سلام تنها را اگر صلوات فراموش شده . ( صدر ) * نيّت اداء و قضاء واجب نيست و همچنين قصد وجوب . ( كوهكمره‌اى ) * نيّت اداء و قضا لازم نيست و بر تقدير اينكه بكند بين دو صورت بقاء وقت نماز و خروج فرق نيست ، زيرا كه اگر اداء و قضاء مصطلح است در هر دو جا اداء است و اگر غير مصطلح است در هر دو قضاء است كه فعل در غير است . ( مازندرانى ) * قصد اداء و قضاء لازم نيست و همچنين نيّت وجوب . ( يزدى ) [ 4 ] قصد وجوب لازم نيست . ( خراسانى ) [ 5 ] و همچنين نيّت وجوب مگر در مورد ابهام . ( كوهكمره‌اى )